“Eerst liep ik alleen in het water, ik kon niet zwemmen, maar nu durf ik er helemaal in.”

 

Terug

Als er wat te doen is, ben ik er bij

Grietje van der Werf heeft het goed naar haar zin in Holdert. “Mijn vriendin Betty leerde me breien. Ik wist niet dat ik het kon!”

“Hoelang ik deze glaasjes heb, weet ik niet, maar ze zijn al best oud. Mooi hè, die kleurige bloemen erop? En het is een goed maatje, niet te groot, niet te klein. Ik heb er nog drie van. Verder heb ik niet zoveel meegenomen vanuit mijn vorige flat in Angelslo. Mijn twee- en driezitsbank kon ik hier niet kwijt, de woonkamer is een stuk kleiner. Maar de slaapkamer is dan weer veel groter. En de douche, daar kun je wel een bed in zetten, zo groot is die. Ik heb ook een balkon. Vaak zitten er vogels op de rand. Ik geef ze niks hoor, dat mag niet, maar je moet ze soms eens horen roepen… dat is echt een enorm lawaai!

Ik kwam hier in 2014. Na een ongelukkige val tijdens een wandelvakantie was mijn schouder verbrijzeld. Ik moest revalideren en ging daarna weer naar mijn flat. De buren daar hielpen me gelukkig wel, want ik kon niks. Uiteindelijk ben ik naar dit appartement in Holdert gegaan. Dat wilde ik ook graag, want ik kon niet veel – ik krijg mijn armen niet meer omhoog – en in de flat was verder niks te doen. Hier vond ik het gelijk hartstikke leuk.

Brrrr

Ik doe overal aan mee. Ik ga naar de bingo, doe mee met sjoelen en gymnastiek. Zwemmen vind ik ook fijn. Voor corona gingen we met een busje van Holdert naar het zwembad. Best een geregel, want er moesten ook altijd genoeg vrijwilligers mee voor de begeleiding. Want ze moeten me wel helpen, ook met aankleden en zo. Eerst liep ik alleen in het water, ik kon niet zwemmen, maar nu durf ik er helemaal in. Het warme water is echt heerlijk, maar als je er dan uitkomt is het wel extra koud, brrr! In Holdert heb ik leren breien van mijn vriendin Betty. Eerst lapjes, toen ook kleertjes voor de poppen. Ik wist niet dat ik dat kon! En ik houd van puzzelen. Alle stukjes liggen op een plank, zodat ik het ’s avonds op tafel kan leggen. Ik begin altijd met de rand. Het duurt wel even voordat hij af is, maar dat vind ik niet erg. Ik verveel me eigenlijk nooit.

Ik heb een broer en een zus, zij wonen ook in Emmen met hun gezinnen. Inmiddels hebben ze ook al kleinkinderen. We zien elkaar regelmatig. Laatst werd de oudste kleinzoon van mijn broer tien jaar. Dat vierden we met een barbecue in de tuin. Hij wist niet dat ik kwam en toen hij mij zag, kreeg ik een dikke knuffel. Dat doet hij al van kinds af aan. De dochter van mijn zus heeft een kleine meid, die sprong op de trampoline en speelde in het zwembadje. Prachtig hoor, dat kleine spul.

Kerstpakketten

Vanaf mijn 18e werkte ik bij Emco. Daar heb ik van alles en nog wat gedaan. Ik vond het allemaal leuk! Van brieven en mailingen verzorgen tot kerstpakketten inpakken. Bij dat laatste sneuvelde er wel eens een fles wijn. Och, och wat stonk dat! De andere dag rook je het nog. Met 62,5 jaar ging ik met de VUT. Toen mocht ik ook een feest geven. Ik werd thuis opgehaald door de Emco. ´s Middags was er feest in de kantine, ´s avonds gingen we met mijn broer en zus en hun gezinnen uit eten.

De laatste jaren in Angelslo heb ik ook nog een vriend gehad. Hij had een caravan op een camping hier in de buurt. Ik spaarde mijn vakantiedagen op en kon soms wel zes weken vakantie opnemen! Dan zaten we lekker samen op de camping. Nadat hij gescheiden was, kwam hij bij ons in de flat wonen, zo leerden we elkaar kennen. Het was een fijne man, hij stond altijd voor me klaar. Hij was al met de VUT en als ik van het werk kwam, had hij al gekookt. Ik wist nooit van tevoren wat ik kreeg. En voordat we gingen eten, dronken we eerst een kop koffie samen. De ene week bij hem, de andere week bij mij. Helaas is hij overleden.

Willeke Alberti

Ik heb het goed naar mijn zin in Holdert. Ik zit graag beneden. Maar om half vijf ga ik weer naar boven, want dan moet ik tafel dekken hier in de huiskamer. Samen eten in de huiskamer vind ik gezelliger dan alleen eten. ´s Morgens en ´s middags drink ik koffie beneden. Met mijn vriendin Betty wandelen we overal heen. Vaak gaan we even naar de oude dierentuin. Ik loop met een rollator, niet te lang achter elkaar, maar kleine eindjes gaat prima. Elke ochtend fiets ik op de hometrainer. Ik heb ook meegedaan aan de wandelvierdaagse. Wel in een rolstoel hoor. Op de laatste dag kregen we bloemen van mijn zus. Weet je wat ook mooi was? Het feest beneden, een tijdje terug, met een optreden van Willeke Alberti. Ach, wat was dat prachtig! Ja, als er wat te doen is, ben ik erbij. Ik vond het dan ook heel moeilijk toen we niet naar beneden mochten vanwege corona. Dat is nu hopelijk over.”

De telefoon gaat, Grietje neemt op. Het is haar vriendin Betty. Of ze nog naar beneden komt. “Ik kom eraan!”

Volgende